Si ibu menolak pintu bilik.
"Duk buat apa?"
Gadis itu senyum, "Keja."
Si ibu melangkah masuk.
"Keja apa?? ke main??"
"Hehe.. sambil2.."
"Dah makan ubat?"
"Dok gi, sat gi la, lepas makan nasi."
"Jangan tingge mega-3, baik untuk otak."
"Tau2. HB pon xleh tingge. Sekarang dah ok sikit. Tp still sakit kepala."
Si ibu bergerak ke katil.
"Makan sentiasa. Kena Istiqamah... Yakin dengan Allah... baru nak sembuh..ni dak, kejap makan, kejap dak, bila tak sembuh, telan penadol tu je tahu"
Gadis itu mengerut dahi.
"Eh, orang tak penah makan pon panadol..Besalah, kadang2 tu lupa, umi la tolong ingatkan. Hehe.."
"Larat umi nak ingatkan.. Kita ni bukan ada sapa2 dah, yang 24 jam nak perati kita. Nuh! Allah ja yang ada. Sebab tu pentingnya bersangka baik dengan Allah. Allah yang akan ingatkan kita. Kita ingat Allah, Allah ingat kita."
"Betol2. Bersangka baik dengan Allah."
"Bila kita bersangka baik dengan Allah, Insya-Allah dengan manusia, kita akan bersangka baik juga. Bila hubungan kita dengan Allah baik, baiklah hubungan kita dengan manusia. nak tahu kenapa kita selalu sakit hati dengan orang lain, tak puah hati dengan orang tu, dengan org ni, cek hubungan kita dengan Allah. Tu, solat jangan tingge. Besaq2 ni tak payah nak kena ingatkan dah."
Gadis itu sengih.
"Umi kena bagi kata2 nasihat ni kat a*** ni... hehe.."
"Bini dia ada nak nasihat dia... Pastu, bila setiap kali lepas solat, doa sat. xdak bahasa arab pon, bahasa melayu pon boleh. Lagilah terasa kat hati."
"Ye la.. kakngah ada la doa bahasa arab. panjang lagi..hehe... La, duk percekap ma'thurat"
"Pulun hok bahasa arab saja, kalau tak faham buat apa?. macam makan takdak rasa, takdak nikmat dia. Doa ibu bapa tu jangan tingge, bukannya makbapak tu nak mintak anak2 dia doakan sangat pon. Tapi, kalau anak yang soleh ni, tahulah berdoa untuk ibubapa dia. Tak payah orang ingatkan"
Gadis itu kerut dahi..
"Lor... Umi tak cakap pon, memang dah wajib baca pon lepas solat."
"Umi nak ingatkan..."
"Hehehe... terima kasih.. Insya-Allah.. Kakngah ingat.. Tapi umi ingatkan lagi la lepas ni.. =)"
"Tu la dia, semua nak kena ingatkan. bila orang ingatkan, kata mcm laing plak. Ish2.. Anak umi, umi tak lupa ah.."
Si ibu sengih sambil berjalan keluar bilik.
"Hahahaha, kakngah kan pelupa sikit...hehe.. Terima Kasih umi..."
Dari dapur, si ibu ingatkan lagi anak gadisnya.
"Makan nasi, pastu makan ubat!"
"Hahahaha"
***


No comments:
Post a Comment